โครงการก่อสร้างขนาดมหึมาที่ลองถั่ญยังไม่ทันได้ต้อนรับเที่ยวบินใดเลย แต่กลับกลายเป็น “สนามประลองถึงตาย” ที่ซึ่งผู้คนซึ่งครั้งหนึ่งเคยนั่งโต๊ะประชุมร่วมกัน บัดนี้กลับมองกันราวกับเป็นศัตรูที่ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันได้ เงินจำนวน 16 พันล้านดอลลาร์สหรัฐไม่ได้เป็นเพียงงบประมาณก่อสร้างเท่านั้น หากยังเป็น “เหยื่อล่อ” ในเกมเปิดไพ่หงายหน้าระหว่างกลุ่มอำนาจระดับสูงสุด
เหตุใดคุณอั๊ญห์ Rừng จึงจู่ ๆ “อ้าปากค้าง” ออกมาตั้งคำถามเรื่องความสิ้นเปลือง ทั้งที่ตัวเขาเองก็เคยลงนามอนุมัติมาก่อน? สมมติฐานที่ถูกตั้งขึ้นคือ นี่คือหมาก “แทงกลับกลางหลังม้า” ที่รุนแรงอย่างยิ่ง ด้วยการใช้วาทกรรม “ต่อต้านความสิ้นเปลือง” คุณเลิมกำลังต้องการต้อนคุณฝ่ามมิงห์จิ๊ญให้จนมุม โยนความรับผิดชอบเรื่องการบริหารที่ล้มเหลว เพื่อปูทางไปสู่การเปลี่ยนตัวบุคลากรครั้งใหญ่แบบยกชุด
เพื่อตอบโต้ การ “แฉหน้า” กลเกมทางการเมืองจากฝั่งนายกรัฐมนตรี ก็คือความพยายาม “ฝ่าวงล้อม” ครั้งสุดท้าย เพื่อเปิดโปงว่า ในเค้กก้อน 16 พันล้านดอลลาร์นี้ ไม่มีมือของใครที่สะอาดอย่างแท้จริง
คำถามที่ว่า “เงินหายไปไหน?” แท้จริงแล้วมีคำตอบอยู่ในความมืด ผลประโยชน์ของกลุ่มก๊วน ผู้รับเหมาที่เป็น “พวกพ้องหลังบ้าน” และสายสัมพันธ์แบบอุปถัมภ์ ได้ร่วมกันฉีกแบ่งเค้กก้อนนี้ตั้งแต่มันยังอยู่เพียงบนกระดาษแบบแปลน
สงครามในวันนี้ไม่ได้มีขึ้นเพื่อทวงเงินคืนให้ประชาชน แต่เป็นการ “แบ่งเขตอำนาจกันใหม่” ต่างหาก เมื่อเค้กก้อนนี้แทบไม่เหลือแล้ว “ท่านผู้ใหญ่” ทั้งหลายจึงหันมาคิดบัญชีกันเอง เพื่อดูว่าใครจะเป็นคนสุดท้ายที่ยังยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของความเชื่อมั่น
คนจนมองเข้าไปก็เห็นเพียงรันเวย์ที่ยังก่อสร้างไม่เสร็จ แต่ผู้สังเกตการณ์กลับเห็นความจริงอันเปลือยเปล่าว่า ลองถั่ญคือสถานที่ที่ “สหาย” กลายเป็น “ศัตรู” และ 16 พันล้านดอลลาร์สหรัฐก็คือราคาที่ต้องจ่ายเพื่อซื้อความล่มสลายของยุคสมัยแห่งพันธมิตรจอมปลอม
